Kulit Kayu is een vel van boombast dat bewerkt wordt tot doek. De doek wordt vervolgens beschilderd. Boombastdoeken, of bastvezeldoeken worden in de lokale talen ‘maro’ of ‘tapa’ genoemd. Bastvezeldoeken worden gemaakt op Asei, één van de eilandjes in het Sentanimeer, dat op circa 30 kilometer ligt ten westen van de hoofdstad Jayapura. Bastvezeldoeken werden vroeger voor kleding voor vrouwen gebruikt.
Op 7 maart 2010 is het 100 jaar geleden dat aan de noordkust van Nieuw-Guinea de Nederlandse vlag wordt gehesen door kapitein der Infanterie F.J.P. Sachse van het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger. Hij was commandant van drie officieren, 80 Indonesische soldaten, 60 dwangarbeiders, zo'n 80 vrouwen en kinderen en een groep bedienden. (Later zou dit aantal worden aangevuld tot 270 personen en werden er roeiers en dwangarbeiders nagezonden). 
Veteranen starten steeds vaker humanitaire initiatieven in de landen waarnaar zij als militair uitgezonden zijn geweest. Dat blijkt uit onderzoek dat in opdracht van de Nationale Commissie voor Internationale Samenwerking en Duurzame Ontwikkeling (NCDO) en het Veteraneninstituut is uitgevoerd. Zo verkoopt een aantal Nieuw-Guinea-gangers vanuit huis voorwerpen uit de huidige Indonesische provincie, zoals speren, houtsnijwerk en maskers. De opbrengst gaat in veel gevallen ‘terug’ naar de Papua’s. 
In Londen wordt in het begin van de oorlog door koningin Wilhelmina en door de illegale krant Het Parool gepleit om NSB’ers als groep naar Borneo, Suriname of Nieuw-Guinea te deporteren om daar dwangarbeid te verrichten. Dat inzicht verandert enigszins tegen het einde van WOII. Minister Jaap Burger (een Engelandvaarder op Binnenlandse Zaken) pleit op 29 januari 1944 voor het detineren van landverraders in afwachting van hun berechting. 
De Noord Nieuw-Guinea Expeditie in 1903 is de eerste officiële Nederlandse expeditie in Nieuw-Guinea en heeft als doel de verkenning van de noordkust van het Nederlandse deel van het eiland en onderzoek of er exploiteerbare steenkoollagen aanwezig zijn. Het onderzoek richt zich op de omgeving van de Geelvinkbaai en Humboldtbaai, inclusief het Sentanimeer. De leider van de expeditie is Duitse geoloog Arthur Wichmann, grondlegger van de aardwetenschappen aan de Universiteit Utrecht.
Op Valentijnsdag 2008 (donderdag 14 februari 2008) heeft het geschiedenisprogramma ‘Andere tijden’ het ontroerende verhaal uitgezonden van de verboden liefde tussen een Nederlandse pater en een jonge Papua-vrouw in Nederlands Nieuw-Guinea, die uitgroeit tot een enorm schandaal. Het stel vlucht het oerwoud in om de woede van de bisschop te ontlopen. 
Op 18 november 1961 kapseist de houten catamaran van de net afgestudeerde Amerikaanse student Michael Clark Rockefeller op een reis tussen de kustdorpen Agats en Atsj in het zuiden van Nieuw-Guinea door de zware golfslag van de Arafura Zee. Michael neemt het besluit om zwemmend hulp te gaan halen. Hij zwemt naar de moerassige oever die bezaaid is met krokodillen. 
Op 5 april 1961 werd in Nederlands Nieuw-Guinea de Nieuw-Guinea Raad ingesteld. Het was een belangrijk moment in een periode (1959-1962) waarin het gedemocratiseerd bestuur echt vorm kreeg in de Nederlandse kolonie. Naast de Nieuw-Guinea Raad werden er ook streekraden gekozen, die fungeerden als ‘onderafdelingen’. Deze streekraden vormden een schakel tussen de dorpsraden en de Nieuw-Guinea Raad. In 1961 werd de streekraad Dafonsoro ingesteld, genoemd naar de hoogste bergtop in het gebied van de toenmalige onderafdeling Hollandia.
In het begin van de 20ste eeuw is het Nederlands gezag op het westelijke deel van Nieuw-Guinea slechts in naam en alleen langs de kust gevestigd. De regeringsadviseur voor de buitenbezittingen in Nederlands-Indië, Hendrik Colijn, die in augustus 1925 premier van Nederland wordt, presenteert in 1906 het plan om militaire eenheden de binnenlanden van Nederlands Nieuw-Guinea te laten verkennen.